Contact: info@gabyvangestel.com of 06 220 300 49

Mijn leven met Prince

by

‘Als ik blij ben word ik blijer,
Als ik verdrietig ben verdrink ik,
Als ik gelukkig ben dan zweef ik.

Hij is er bij mijn ongeboren kinderen,
Hij is er als ik sterf,
Hij is er als ik zing,
Hij is er als ik dans,
Hij was er tijdens mijn pubertijd,
Hij was er bij mijn huwelijk,
Hij is er als ik met hoofdpijn in het donker lig,
Hij is er als ik lig te zonnen aan het strand.

Bij elke gemoedstoestand heeft hij het perfecte lied,
Als ik alleen ben is híj er meestal bij,
En als hij in Nederland optreedt, ben ík erbij.’

Gaby Fecken, februari 2006

Prince

In de jaren ’80 was daar dat musicaal genie met 1999 en Dirty Mind. Zijn gitaarsolo’s en tonen waren uniek en opvallend. Zijn verschijning minstens zo bijzonder. Midden in de nacht keken m’n broer en ik naar een concert dat hij gaf in Syracuse en dat op de WRD (Duitsland 3) werd uitgezonden. ‘Hello Syracuse and the world, I’ve come to play with you…’ Hij draaide zich langzaam om en z’n zwarte broek was aan de achterzijde volledig gemaakt van kant. Dat gecombineerd met de hoge hakken, zwart opgemaakte ogen en erotische bewegingen die hij maakte zorgden ervoor dat ik vastgekluisterd aan het scherm zat. Hij zong in alle toonsoorten, bespeelde alle instrumenten en danste als een bezetene, speelde met het publiek en iedereen werd gek. We besloten toen, dat als deze man OOIT naar Europa zou komen, wij erheen zouden gaan. Al was het in Parijs. Ik was een jaar of 14…

Purple Rain kwam, net als mijn verkering en ook hij werd geïnfecteerd met het Prince-virus. We schrijven 1984. De film in de bioscoop gezien, zijn collectie albums werd uitgebreid en grijs gedraaid. Compleet gek werden we toen we hoorden dat Prince niet alleen naar Europa kwam; nee, hij kwam zelfs naar Ahoy Rotterdam. In een tijdperk voor online-ticketsales had elk VVV kantoor slechts een beperkt aantal kaarten in de verkoop zodat mijn 2 helden midden in de nacht naar Rotterdam afreisden om aan te sluiten in de ellelange rij voor de kassa’s van Ahoy. Geen live-verslagen via mobieltjes dus in spanning afwachten tot ze terugkwamen… Met of zonder kaartjes. Met natuurlijk, al was het concert binnen no-time uitverkocht.

Na Lovesexy was ik woest op hem

Je eerste keer vergeet je nooit meer; Ahoy dimde alle lichten en de spanning was om te snijden. Je wist dat de show nu ging beginnen. De eerste tonen werden ingezet met gitaar en hij begon te zingen. Wij werden gek. Er werd rook vanaf het podium de zaal in geblazen en langzaam werden de lichten weer aangedaan. We hoorden Prince nog steeds zingen en zochten in de rook totdat hij daar, in zijn volle korte lengte opdook achter zijn microfoon, met gitaar en de zaal ging los. Sinds dat concert hebben we er vele meegemaakt. Ahoy meerdere malen, De Kuip, Galgewaard, Gelredome en Ziggodome en zelfs het Thialfstadion.

Het slechtste concert staat op m’n netvlies als de Lovesexy-tour in de Kuip. Prince had ruzie met vriendinnetje Cat die ook z’n leaddanseres op het podium was op dat moment. Het concert werd daardoor al voortijdig afgekapt, ik denk dat we een krap uurtje geëntertaind werden. Na afloop hebben we ritueel concertkaartjes verscheurd en plechtig afgesproken NOOIT meer naar een concert te gaan. Toen ik de volgende ochtend naar m’n werk reed hoorde ik op de radio ook nog eens dat hij ’s nachts in het Paard van Troje in Den Haag een verrassingsconcert had gegeven omdat hij zo’n zin had om te jammen. Duh… Toen ik tijdens een Koninginnedagbraderie het illegale cassettebandje van het concert op de kop wist te tikken was ik stiekem stik jaloers op alle bezoekers van het Paard want wat een briljante show was dat. De woede ebt weg, er komt een nieuwe briljante cd uit en Prince komt weer naar Nederland. En je gaat.

Er staan gelukkig meer overweldigende shows tegenover deze ene mindere ervaring met de Sign O’ the times tour in Galgewaard als absoluut hoogtepunt. De sfeer en de fibes die daar in Utrecht door het stadion gingen zijn ongekend en uniek. Het begon al met een jongen in het publiek die als een soort aanjager iedereen meekreeg in aanloop naar het voorprogramma; We klapten, zongen, maakten waves en waren 1. Het voorprogramma werd verzorgd door The Family die je misschien kent van het nummer ‘The screams of passion’. (uiteraard ook geschreven en geproduceerd door Prince) en ging als vanzelf over in het optreden van Prince. Op enig moment kwamen de aanstekers tevoorschijn en knipte iedereen die aan en uit op het ritme van de muziek, iets wat ik tot toen nooit eerder had meegemaakt. “Yeah that’s a neat trick’ zei Prince grinnikend en genietend…

Zijn huis ontwerpen

Toen ik tijdens m’n opleiding aan Academy Vogue een interieurontwerp moest maken voor een persoon die me inspireerde was dat zonder enige twijfel Prince. Het concept heb ik uitgewerkt in een bijbel omdat hij nou eenmaal religieus en provocerend tegelijkertijd was. Bij elk kernwoord van het concept kon ik muziek en portretfoto’s van hemzelf gebruiken. Er was meer dan genoeg materiaal voor handen. De presentatie van het ontwerp begon ik met het oplezen van bovenstaand gedicht terwijl er muziek van hem opstond; ‘In the beginning, there was god…’. Tegelijkertijd pakte ik alle lp’s, cd’s, singles en boeken uit die ik over hem had verzameld en legde die voor me op tafel.

Ik zie Prince als volgt en vertaalde dat in volgende nummers;

IJdel                 | The most beautiful girl in the world

Muziek            | I rock, therefore I am

Religieus         | God

Provocerend  | Sexymotherfucker

Vernieuwen   | Batdance

Het interieur bestond uit elementen zoals een gouden barokke vleugel als bar in zijn keuken en een FEBO- snackwand gevuld met condooms in alle soorten en smaken in zijn slaapkamer. De hoge ramen uitgevoerd met glas-in-lood voorzien van purperen fluwelen gordijnen en zware tapijten op de vloer.

Zijn beste track ever

Een top 5 kan ik niet bedenken, een beste track is onmogelijk om te kiezen. Wel weet ik dat er op onze uitvaart sowieso ‘Sometimes it snows in April’ gedraaid moet worden en mag je daar bij mij “Let’s go crazy’ aan toevoegen voor nog een allerlaatste dansje en omdat mijn leven gevierd mag worden met dans en muziek zoals ik dat zelf ook het liefste doe. Er zijn wel perfecte tracks voor bepaalde momenten en sferen. Denk bij romantiek aan B-singles als ‘Pink Cashmere’ en de Scandalous Sex Suite, gemaakt tijdens zijn romance met Kim Basinger of de Rave un2 the Joy Fantastic DVD waarbij hij samen met Lenny Kravitz ‘American Woman’ zingt; heerlijk om naar te kijken en luisteren tijdens een ritje op de hometrainer.

Nu wil ik het liefst alle beschikbare beelden van complete live concerten verzamelen; registraties van Dortmund in 1988 en het Syracuse concert waarmee het voor mij allemaal begon. En cd’s van albums die we nog niet hebben. Want op internet is nagenoeg niks terug te vinden. Dat wilde hij niet. Muziek moest beschermd worden, de rechtmatige eigenaar moet daar de vruchten van plukken en niet de commerciële uitmelkers daaromheen. Op Youtube kwam ik per toeval dit tegen; en ik kan het letterlijk meezingen omdat ik het heb grijsgedraaid en gekeken; https://www.youtube.com/watch?v=etMqfDsFIKw Deze medley, de overgangen, de energie, dat gevoel, ik kan het niet uitleggen of beschrijven…

Prince

Ik ben nog niet zover

We waren gisteren net klaar met eten toen ik op m’n mobieltje keek en een batterij whattsappjes van vrienden en m’n broer zag; ‘Jemig Gab, je idool is overleden’ en ‘Prince dood… K’. WAT?! Ik las verder en scrolde door groepsappjes; ’Waar is Gaby?’ en screenshots van persberichten… En mijn lief deed waarin hij het allerbeste is; mij aanvoelen. Hij vroeg waar de verhuisdoos met LP’s nu al 8 jaar staat te wachten om uitgepakt te worden en ging die opduikelen. Omdat hij wist dat ik nu omringd wilde worden met al zijn muziek. We keken TV en luisterden Radio2 en ik huilde. En hij troostte me. We lachten samen om de hoeveelheid tranen die ik liet vloeien en ik denk dat er naast m’n broer niemand is die begrijpt wat dit voor ons betekent. Wij zijn met z’n drieën altijd naar zijn concerten geweest. In het begin kochten we ritsen met kaartjes en reden we met 13 man compleet onverantwoord in 1 busje naar Rotterdam, later kochten we 4 kaartjes en keken we wel wie er mee wilde. Maar wij drietjes waren er altijd bij.

De spanning elke keer weer of het lukte om kaartjes te scoren, de geruchten over after-party’s, illegale bootlegs die we samen luisterden en deelden, de voorpret over de dress-codes die Prince soms aangaf en de rit ernaartoe… M’n broer die thuis kwam voorrijden met de nieuwste CD in z’n auto en wij dan samen luisterend naar z’n nieuwe tracks. Er gaat een leven aan me voorbij en al die spanning en al dat plezier en al die gedeelde liefde voor zijn muziek zijn voorbij… Natuurlijk ligt er nog een schat aan onuitgebrachte tracks ergens in een kluis te wachten om uitgebracht te worden en zijn er nog zoveel nummers door ons te ontdekken (Prince heeft officieel iets van 37 cd’s uitgebracht maar er zijn er rond de 100 in omloop) maar de thrill en spanning en het plezier van die eerste tonen en zijn performance op het podium… Er live bij zijn, dat is voorgoed voorbij. Er is niemand anders van wie ik zo graag en altijd een concert wil bijwonen, hij is mijn idool. En mijn idool is dood. Ik ben er nog niet aan toe…

Het is onmogelijk om uit al zijn mooie teksten die ene te kiezen die passend is om mee af te sluiten, dus doe ik het zoals hij dat zelf veelvuldig aan het einde van zijn songtekstboekjes heeft gedaan.

‘May U live 2 see the Dawn…’

Prince

Prince Roger Nelson | 07/06/1958 – 21/04/2016

5 Responses
  • Peter
    april 22, 2016

    Mooie blog…

    And I saw an angel come down unto me
    In her hand she holds the very key
    Words of compassion, words of peace

  • Patrick Leering
    april 22, 2016

    Wauw wat een passie. Ik voel de emotie. Mooi dat muziek dit met je kan doen.

    Sterkte met de verwerking van dit verlies.

  • Saar
    april 24, 2016

    Mooi Gaby, en goed geschreven ook nog eens!

What do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *